het schip


Juni: meer reizen en weer op weg

De junimaand begint met een gelukkige gebeurtenis in Pangkor Marina: de rode poes bevalt van 5 jongen



Zeer vertederend allemaal en erg leuk om zo nu en dan eens even bij het hok te gaan kijken. Al heel snel worden de kittens (die nog nauwelijks kunnen staan) nieuwsgierig naar wat er allemaal in deze wereld te beleven valt



Intussen doe ik mee aan een activiteit van enkele havenbewoonsters: Ik heb me aangesloten bij een clubje vrouwen die 2x per week met elkaar het Chinese spel Mahjong spelen. Erg leuk, dit spel speelden we vroeger als kind thuis vaak. En ondanks dat ze het hier een beetje met andere regels spelen, kunnen we toch goed samenspelen. Het is een gezellig samenzijn, waarbij het spelplezier voorop staat - punten worden niet eens geteld



De eerste weken van de maand ronden we verschillende klussen af en helpt Frits nog enkele andere booteigenaren met raad en daad.







of gaat even een kijkje nemen bij een interessante actie



We zijn verder vooral in afwachting van de verdere maatregelen die de regering hier in Maleisie in het kader van de Covid19 gaat treffen. De huidige Movement Control Order geldt tot 9 juni en omdat de verspreiding van de ziekte hier aardig onder controle is, verwacht iedereen dat de maatregelen versoepeld zullen worden. Op 7 juni hebben we hier onze eigen, plaatselijke aflevering van 2020 hitserie "De Persconferentie" (naar Sheila Sitalsing) waar de Recovery Movement Control Order wordt afgekondigd, die tot 31 augustus van kracht gaat zijn. Het belangrijkste voor ons is dat er nu weer tussen de provincies gereisd mag gaan worden. Sterker nog: binnenlands toerisme wordt nu gepromoot! Zijn wij even blij! Zodra de laatste klussen klaar zijn huren we een auto voor 2 dagen en gaan naar de Cameron Highlands



De Cameron Highlands is een glooiend natuurgebied op 1500 meter hoogte. Daardoor is de temperatuur hier minder klef en warm dan op zeeniveau. En het is een zeer vruchtbaar gebied waar onder meer - en dit is zeker een erfenis van de Engelse kolonisator - aardbeien en thee worden gekweekt. Daarnaast vindt er in dit gebied intensieve tuinbouw plaats: veel groenten die ik in de supermarkt heb gekocht kwamen hier vandaan.
De tocht is interessant: aan de voet van het hoogland staan verschillende enorme, losse rotsblokken







De weg voert ons hoger en hoger



en op verschillende berghellingen zijn hier al terrassen aangelegd



We komen nu echt in het hoogland



en rijden langs allerlei tuindersbedrijven en enorme rijen van met plastic overdekte gewassen (een soort van kassen dus, maar hier meer om de felle evenaarszon weg te houden). En dan komen we bij een aardbeien farm



Het is hier een echte attractie. We besluiten het te gaan bekijken. Helaas is het zelf aardbeien plukken wegens corona nog gesloten, maar het is een prachtig aangelegde bloemen- en plantentuin



















We genieten van de felle tropische kleuren



en de orchideen



snuiven de intense lavendelgeuren op



en lopen langs de Koi-karper vijver



Nadat we ook nog een bakje niet-zelf-geplukte aardbeien hebben gekocht stappen we weer in de auto. We gaan op weg naar de theeplantage van de firma BOH (Best Of Highlands), de grootste van Maleisie, waar de thee vandaan komt die ik hier al die tijd al drink.
We hebben nog nooit eerder een theeplantage bezocht, dus we zijn nieuwsgierig. Helaas zijn ook hier de doe-dingen nog beperkt: je kunt naar hun bezoekerscentrum, waar tevens een film te zien is over hun productieproces, maar een rondleiding over de plantage zelf en door de fabriek zit er helaas nog niet in. Wat ons meteen opvalt is dat de theeplanten in regelmatige rijtjes bijeen staan.



In de film blijkt de reden hiervoor: waar men vroeger met grote manden op de rug onder de brandende zon de theeblaadjes oogstte, is het hele theeproductieproces intussen fors geautomatiseeerd. Men verzorgt de planten met kleine vliegtuigjes en de oogst wordt met behulp van speciale oogstmachines gedaan: die rijden door de gangen die tussen de plantjes zijn gelaten, zoals dit plaatje afkomstig van internet laat zien



Wij wandelen tussen de theeborders door



naar het bezoekerscentrum helemaal boven



Van daaruit heb je werkelijk een adembenemend uitzicht over de Boh-theeplantage







Na een korte zit in het bezoekerscentrum met een hapje en een drankje lopen we terug naar de ingang



langs de fabrieks- of opslaggebouwen



Er staan hier overal mooie en/of bijzondere planten







We stappen weer in de auto en rijden langs een Hindutempel: zoals de meeste tempels is deze momenteel niet toegankelijk, dus maken we foto's van wat we van buitenaf kunnen zien







We zijn op weg naar 'Mossy forest'. Dit is een mos-bos, ontstaan door de hoge vochtigheid in deze contreien, gelegen op de hoogste berg van de Highlands, de Gunang Brinchang. Het is een beetje druilerig weer, hetgeen precies past bij de Anton Pieck-achtige sfeer van het mos-bos. Er is een mooi pad uitgezet en er zijn maar een paar andere bezoekers op deze namiddag, hetgeen de beleving van deze bijzondere plek enorm ten goede komt



























Juist als het echt begint te regenen zijn we weer terug bij de auto. Als we weer verder rijden komen langs een Hindutempel die open is! Die kans laten we ons niet ontgaan en we stappen binnen in de kleurige en mystieuze pracht van het Hindugeloof







































We eindigen de middag in het stadje Tanah Rata, waar een leuke B & B hebben gereserveerd.







Dit stadje is buiten coronatijden waarschijnlijk overvol met toeristen, het wordt in elke gids en elke backpackbeschrijving aangeprezen, hetgeen het ergste doet vrezen onder 'normale' omstandigheden. Nu is het naar onze normen gezellig, er zijn hier redelijk wat Maleisische toeristen, maar het is beslist niet overvol en waarschijnlijk is het overigens voor de ondernemers hier nog altijd een moeilijke tijd. We lopen door het centrum en komen daar een cafeetje tegen







Aangezien we daarvoor niet hierheen zijn gekomen, en men hier in Maleisie heerlijke koffie uit eigen land schenkt, slaan we dat maar over en gaan we loempia's eten bij een Maleisisch-Chinees tentje iets verderop.
De volgende dag (na een nacht waarbij we blij waren met de deken die er op ons bed lag) hadden we ons voorgenomen om de watervallen in de omgeving te bezoeken....dus we rijden weer door het prachige landschap



maar dan blijkt dat de watervallen nog gesloten zijn...tja, dat is dan de keerzijde van het corona-gebeuren hier. Ook de bijen- en de vlindertuin zijn nog dicht, maar dan rijden we langs een Chinese tempel, die wel weer open is!











































Hoe leuk is al deze culturele diversiteit in dit land: de Indiers, de Chinezen en natuurlijk de Maleisiers drukken hier elk hun eigen stempel op het leven, op het gebied van eten, van geloof, van leefwijzen.
Na deze onderdompeling in de Chinese wereld, beginnen we aan de terugtocht en laten we de prachtige Cameron Highlands achter ons



Terug in onze bubble in Pangkor beginnen de voorbereidingen - vooral het opruimen van de werkplaats onder het brugdek - voor het weer te water gaan.



Aangezien we op onze standplaats inmiddels elke avond overstelpt worden met grote wolken (bijtende) mugjes kijken we ernaar uit daaraan te ontkomen. Bovendien....het wordt ook tijd na ruim 6 maanden op het droge. Op vrijdag na de middag komt de ingenieuze botenlift die ze hier hebben ontwikkeld



Er zijn twee enorme hydraulische draagarmen op de lift bevestigd, waarmee ze zowel monohulls als brede multihulls in- en uit het water kunnen tillen



De genummerde pijlen op de foto wijzen deze armen aan. Aangezien bij het eruit halen de tubes behoorlijk strepen op ons brugdek hebben achtergelaten, worde die nu met speciale covers bedekt



Het gaat allemaal, ondanks de druilregen, soepel en snel



en, hoewel we daar alles bij elkaar 4 maanden lang prima hebben gestaan, laten we dit plekje nu toch weer met plezier achter ons



In no time staat de lift klaar voor de lancering van de Bella Ciao



en een paar minuten later starten we de motoren



en varen we naar de steiger



En dan gaan we ons voorbereiden op ons vertrek uit Pangkor naar het noorden. Als we op maandagmorgen de motoren willen starten om vast een stukje op te varen, naar een ankerplekje van waaruit we in een grote dagtocht een volgende geschikte ankerplek kunnen bereiken, start de stuurboord motor niet...heeft Frits zoveel energie, onder andere in het vaarklaar maken van de motoren gestopt en dan dit! Gelukkig is al snel duidelijk dat de startaccu er geweest is. Dat probleem is makkelijk op te lossen hier: binnen een uur komt Frits terug met een nieuwe startaccu, die hij, in zijn bekende slangenmenspose installeert



Maar dan is toch echt het moment van afvaart daar: we kijken terug op een fijne tijd in het gastvrije Pangkor marina. Door de inspanningen van directeur James Koh en zijn onvermoeibare staf konden we onze visa laten verlengen, waardoor we nu mogen varen. We hebben hier veel leuke mensen ontmoet en varen weg vol goede herinneringen. Maar nu is het toch ook weer heerlijk om een stukje te kunnen gaan varen!







Je moet hier onder de kust de hele tijd goed opletten vanwege de visnetten die overal uitstaan



Vaak zijn de drijvende vlaggetjes en bolletjes bijzonder moeilijk te zien.



Maar meestal komt de desbetreffende visser dan pijlsnel naar ons toe gevaren om ons te waarschuwen: hij wil zijn netten immers ook graag heel houden! Na zo'n dagje opletten, is het heerlijk relaxen in de kuip



We zijn in 2 etappes onderweg naar Georgetown op het eiland Penang. Tussen het eiland en de vaste wal zijn twee hoge bruggen aangelegd, die hoog genoeg zijn voor ons om onderdoor te varen







Toch is het altijd spannend om onder bruggen door te varen met zo'n hoge mast als wij hebben, dus dan kijk je extra goed naar boven. En daar zie je dan twee grappige details van deze brug



Zo komen we aan in Goergetown



Wat op het plaatje meteen opvalt is de Komtar, het grote ronde bouwsel van 68 verdiepingen in het centrum van de stad. Ook in de stad ronddolend is deze toren een mooi orientatiepunt



We hebben er zin in om deze stad te gaan verkennen dus de volgende ochtend vertrekken we meteen richting centrum. Er is natuurlijk meteen van alles te zien om ons heen







we passeren een visboer die zijn waren zeer appetijtelijk tentoon heeft gesteld (inclusief de inkvis in de inkt)



en ook hier worden we weer getrakteerd op een Chinese tempel die open is: wat een kleurrijk en ook wel een beetje mysterieus schouwspel!



















Er is hier overal wel wat te zien...als we verder lopen treffen we een prachtig streetart-werkje aan



We dwalen nog wat verder door de gezellige straatjes van het centrum



en zo lopen we tegen een Hindutempel aan, die helaas dan weer gesloten is



Moe en vol van alle indrukken van deze leuke stad keren we in de loop van de middag terug naar de boot. De volgende dag hebben we een soort route uitgezet. Ook Georgetown wordt bevolkt door een behoorlijk grote Chinese gemeenschap. Veel van de voorvaderen van deze mensen zijn hier gekomen als zeelui en hem gedrost om hier een nieuw leven op te bouwen. Men vestigde zich aanvankelijk aan zee, waar grote steiger-dorpen werden gebouwd, per 'clan' of kongsi, zoals zo'n handelsfamilie in de Chinese gemeenschap heet. Het waren oorspronkelijk bevrachters en vissers. Deze steiger-gemeenschappen bestaan nog altijd en die willen we bezoeken. Maar eerst nog even een klein stukje Engelse erfenis: Fort Cornwallis



Er wordt hier momenteel archeologisch onderzoek uitgevoerd en daardoor, en waarschijnlijk ook vanwege corona, is het Fort gesloten. Dus lopen we, via de duidelijk ook onder Engelse invloed ontstane Church Street Pier







door naar de Chinese steigers: een bijzonder soort Chinatown, waar de families nog altijd geordend per Kongsi wonen: we passeren de Ong-steiger, de Lim-steiger, de Chew-steiger, de Tan- teiger, de Lee-steiger, en de Yeoh steiger. Elke steiger heeft aan de straatkant een bloeiende handel: van autoreparatie, tot restaurantjes, afgewisseld met metaalwerkplaatsjes, groentewinkeltjes, brommer- en autoverhuur en zo voort.







Op verschillende steigers kun je ook naar 'binnen' lopen, door de straatjes en de steegjes die hier in de loop der tijden ontstaan zijn











En zo worden we deel van deze bijzondere wereld aan het water



























Van daaruit lopen we weer de stad in waar we ook, intussen wetend wat een 'kongsi' is nog enkele van deze gemeenschappen tegenkomen: vaak hebben ze een heiligdom met daaromheen gegroepeerd de familiewoningen























We genieten enorm van al het moois dat de stad ons te bieden heeft



en hier dan nog een beginnetje voor degenen die een van de vele Chinese talen wil leren



Hierna dwalen we nog wat verder door de leuke straatjes van het oude stadscentrum















zo komen we in een straatje vol met vrolijke streetart























En hoe leuk is dit ergens midden op straat



Er moet natuurlijk ook nog wat gegeten worden, dus zoeken we ons een zeer hip koffietentje uit waar we lekkere Deense koffiebroodjes eten. Maar onze aandacht wordt vooral getrokken door de taartjes/petitfours die ze hier maken



wat een strakke kunstwerkjes!
Het wordt tijd om nog even langs het electronikacentrum onder de Komtar te gaan, omdat we daar voor zeer gunstige prijzen een tablet hebben gezien. En dan zijn we ook wel weer vol van alle indrukken van deze stad en pakken de bus naar huis.
Er is nog een laatste bestemming in Penang die we willen bezoeken: Penang Hill. Je kunt er met een cable car naar boven en vandaar overzie je het gehele eiland. Daarom vertrekken we de volgende ochtend naar het grondstation van de cable car. Daar blijkt het enorm druk te zijn! Dat hadden we even niet verwacht en zijn we ook niet meer zo gewend...In Maleisie is het in alle ruimtes waar je met meer mensen bent sterk aanbevolen om een mondkapje te dragen, en de meeste mensen doen dat ook wel.



Verder is de regel dat je 3 kaki's (voet = 1 meter) afstand moet bewaren. Dat is voor veel mensen ingewikkeld. Maar ja, we zijn nu hier en we willen eigenlijk toch wel heel graag die berg op, dus hopen we er maar het beste van en vervoegen ons in de rij: eerst om tickets te kopen en dan in de wachtrij voor het treintje. Als het treintje voorstaat worden we er massaal ingepropt...tja...best wel een beetje stressvol. We beklimmen 5 minuten lang een enorm steile heuvel (dit had ik toch niet graag te voet gedaan!) en dan zijn we boven. We hebben meteen uitzicht over de stad naar zee



We lopen nog een beetje verder naar boven en daar treffen we op deze bijzondere plek een Hindutempel



























We lopen hierna nog een klein stukje verder en daar staat dan weer iets heel anders: een moskee



wat ademt dit gebouw een totaal andere sfeer dan de Hindutempel: fascinerend!
Maar we kwamen hier eigenlijk voor de natuur: de berg is een groot tropisch regenwoud



en men heeft hier het educatieve park 'The Habitat' aangelegd: een wandelig door het regenwoud met op allerlei plekken uitleg en toelichting. Het blijkt een fantastische keuze te zijn om deze wandeling te gaan doen. De wilde en kleurrijke flora en fauna zijn ademenemend, kijk maar



















Onderweg komen we bij een zeer interessante soort van ronde hangbrug



van waaruit je een uitzicht over het hele eiland Penang hebt



Men had ontdekt dat de lucht op de hoogten (800 m) genezend werkte voor Europese kolonialen die hier allerlei nare ziektes, zoals malaria, dengue, cholera, tyfus, luchtweginfecties en zo voort, opliepen. Vandaar dat er hier in 19e eeuw in de heuvels een soort (luxe) herstellingsoord werd gebouwd



waar aanvankelijk Nederlandse tabaksplanters uit Sumatra konden herstellen van malaria. Later werd het meer een chique hotel, maar nog steeds werd het ook gebruikt als herstellingsoord. Inmiddels resten er nog slechts ruines



Teruglopend naar beneden ziet Frits met zijn scherpe ogen ineens een aapje hoog in de bomen (gelukkig 'ziet' mijn camera het ook)



We vervolgen onze regenwoud wandeling en komen door het 'gemberbos' waar allerlei bijzondere gembersoorten bijeen zijn gebracht waaronder dit prachtige type







Dan komen we weer door een vlinderkolonie







Zelfs een soort van elfenbakjes ontbreken hier niet



En...wie zei er dat sanseveria's van die saaie planten zijn?











We vervolgen ons pad en genieten verder van de felle en vaak ook subtiele kleuren- en bloemenpracht in dit tropisch regenwoudpark























Met deze heerlijke wandeling eindigt ons verblijf in Penang. We vertrekken de volgende dag naar ons voorlopige einddoel: het eiland Langkawi. Dat ligt helemaal in het noorden van Maleisie, vlakbij Thailand, maar dat land is voorlopig nog helemaal gesloten voor ons. En we willen daar ook niet heengaan als we daarna niet weer terug kunnen naar Maleisie, en dat is op dit moment ook nog niet mogelijk. Kortom: Langkawi, here we come. En we zullen hier zeker nog tot half september, en wellicht nog een tijd langer verblijven.
We wensen iedereen in Nederland een fijne vakantie.

[mrt 2020]

[apr 2020]

[mei 2020]

[juni 2020]

[juli 2020]

[aug 2020]

[sep 2020]

[okt 2020]

[nov 2020]

[dec 2020]

[2019]

[2018]

[2017]

[2016]

[2015]

[2014]

[2013]

[2012]

[2010/11]

120 m² zeiloppervlak
120 m² lichtweerzeil
In blauw zijn de 4 gastenhutten (1x tweepersoons en 2x eenpersoons) gemarkeerd
Overal aan boord genieten